Tatil dönüşünde bugün gördüğüm “Karacabey Lisesi” mailini büyük bir heyecanla açtım, gençlik yıllarını hatta birçoğuyla çocukluk yıllarını paylaştığım arkadaşlarımı, dostlarımı görecek yazılarını okuyacaktım.Evet zorunlu bir nedenle bu toplantıya katılamadım ama yüreğim, aklım orada kalmıştı, bazı arkadaşlarla mail alışverişi yapsam, telefonla konuşsam da, yetmedi özlem gidermeye. Resimleri, yazıları bir çırpıda değil de sindire sindire yavaş yavaş izledim, okudum. Her isimde, her karede, her kelimede ayrı bir anı canlandı beynimde hepsi de güzel ve unutulmaz anılar. Meğerse ne kadar da özlemişim o yıllara ait her şeyi, herkesi. Aradan geçen uzun yıllara karşın, tanıdığım (tanıyamadığım az da olsa bazı simalar var ama) herkeste o yıllar öncesinde bildiğim kendine özgü gülüşü, bakışı, sıcaklığı gördüm ve mutlu oldum.
En kısa sürede görüşmek ümidiyle herkese sevgi ve selamlar.
Seyhan Duran Tugay
31 Temmuz 2008 Perşembe 11:34
2 yorum:
Merhaba Seyhan beni tanıyıp tanımadığını bilemem ama,seninle ilgili bir anımı anlatmadan edemeyeceğim. 1989 yılının Ağustos ayında o zaman nişanlın olan ismini yanlış hatırlamıyorsam Mustafa ile Van 'da postahanenin önünde bir vesile ile karşılaştık.O beni okul resimlerinden tanıdı.Karacabey damadı olduğunu söyledi senin isminden önce evinizi tarif etti,bana sadece ismini söylemek kaldı.Benim için unutulmaz bir anı kaldı.Dünyanını ne kadar küçük olduğunuda anlamış oldum. Sevgilerle
Sevgili Levent, merhaba seni çok çok iyi hatırlıyorum.Temmuz toplantısının fotoğraflarından da seni tanıdım çok değişmemişsin.Sözünü ettiğin anı gerçekten enteresan, o zaman Mustafa bana söylemişti ama aradan geçen 19 yılda sen yazıncaya kadar ben bu olayı unutmuştum hatırlatman çok güzel oldu.Her halde sen de Van'da askerlik yapıyordun ozaman değil mi?Neyse dahasını inşaallah 15 Kasımda konuşuruz.Sevgi ve selamlar.
Yorum Gönder