
HERSEYDEN ONCE DOSTUM MUSUN?
Öyleyse canin canımdir...
Aynan olmaliyim...
Yuzune soyleyebilmeliyim her seyi...
Hem sakinmadan, mertce...
Hani bilirsin, esirgemem lafimi,
Ne sekil gelirse, oylece...
Hazirim tum ictenligimle konusmaya, ama,
Seni de dupduru isterim karsimda...
Dostsan,
Gozlerimin icine baka baka yaka silk benden,
Arkamdan konuşma!
Yigit ol! Gerekirse yigitce azarla, cekinme!
Laf degil, icraat beklerim senden!
Oyle bak ki, hislerini gorebileyim...
Oyle hisset ki, guvenle bakabileyim...
Sevmem, ölenin ardindan agit yakmayi!
Dil donerken soylenmeli her sey...
Kulak duyarken anlatilmali...
Goz bakarken bakmaliyim sana...
Can sag iken sarilmali...
Keskelere meydan vermemeli,
Hayatim pismanliklarla yogrulmamali....
Hayir!
Dirime selam vermeyen,
Ölüme de fazla yaklasmasin!
Dostsan, ölmemi bekleme!
Hakliysam, yasarken savun beni!
Yasarken yanimda ol!
Inanmissan bana, kimse cevirmesin seni yolundan!
Ve inanmamissan, sakin rol yapma!
Her soyledigimi onaylaman sart degil...
Her yaptigimi begenmen de gerekmez...
Dostsan, rahatca elestir,
fikrini rahatca soyle, sıkılma!
Yadirgayabilirsin beni,
Ve ben de seni tuhaf bulursam sasirma...
Kandirmani asla kabul edemem!
Her dedigini, her yaptigini hos gorurum, ama,
Beni, bana sormadan yargilama!
Her yedigimiz ayni olmaz belki,
Her dakikamiz birlikte gecmez...
Her guldugunde gulmeyi garanti edemesem de,
Agladiginda seninle birlikte oturup aglarim...
Belki her cagirdiginda gelemem fakat,
Derdine ortak ararsan, kosarim...
Ben de herkes gibi insanim elbet,
Ne goklere cikar beni, ne de yerin dibine sok!
Senin isin bu degil!
Benim zaten bir yerim var
herkes gibi yer ile gok arasinda...
Dostsan,
Kucumsemeden, kufretmeden,
Sevgiyle, saygiyla ve huzurla gel sokagima...
Dinlenmek istediginde,
hic dusunme, sana ozel bir limanim,
ama...
Yoruldugum zamanlarda,
Diledigimce siginabilmeliyim koylarina...
Seni bir cocuk kadar saf sevebilirim
Ve bir deli kadar art niyetsiz...
Ugruna seve seve hesabi sasiririm...
Gormezden gelebilirim yanlislarini...
Baskalari enayilik sayabilir,
Baskalari akilsizligima yorabilir,
Bunlari dert bile etmem, ama,
Sen, aslinda aptal olmadigimi,
Her an, tekrar tekrar hatirla!
Ve sakin beni aptal yerine koymaya kalkisma!
Seviyorsan, cimrilik etme, soyle!
Muhabbeti varken, yokmus gibi yapanla,
Hic sevmedigi halde, yilisip durana sinir olurum!
Neyse, o olmali insan...
Kendisi olmaktan korkmamali!
Kendisi olmaktan kacmamali!
Bil ki, sensin diye seni birakmam, ama,
Ben oldugum icin birakirsan beni,
Yas da tutmam arkandan!
Bedel mi?
Odemeyeceksen cikma yola!
Icten pazarlik edersen, ancak kendine edersin...
Kendince kuser barisir, kendi kendini yersin!
Dostsan, mevsimince yag...
Kissan kar ol, guzsen yagmur...
Soguguna, sicagina, esip savurmana itiraz etmem,
Senden, ille de bahar olmani beklemem, ama,
Dayanmalisin en siddetli firtinalarima...
Belki de cok geldi bunca talep...
Bana karsi hicbir mecburiyetin yok, korkma...
Sana fazla geldigim ilk anda,
Arkana hic bakmadan, donup gidebilirsin...
Gecip gidebilirsin,borcluluk hissetmeden...
Mutlaka bir aciklama da beklemem senden, ama,
Gitmeye davranirsam bir gun,
Sen de karsimda set olma!
Dost musun?
Oyleyse, canin canimdir,
Yoluna bas koymaya hazirim ya,
Basini da yollarimda isterim, unutma!
(alıntı)
1 yorum:
Sevgili Eser, merhaba nasılsın? ne kadar güzel bir yazı yayınlamışsın teşekkürler hatırlattıkların için.Ben de yüzlerce gelen mail içinden seçip belgelerime kopyaladığım ve okumaya doyamadığım bir yazıyı gönderiyorum yine dostluğa dostlara ilişkin olarak,sevgilerimle
Ada Sahibi Olmak Ya da Ada olmak
Taninmis gezgin Thomas Cook, bir arastirma gezisi sirasinda Atlas
Okyanusu'nun issiz bir yerinde, çigliklar atan milyonlarca kusun havada
daireler çizerek uçtugunu gördü. Kulaklari sagir edecek denli yüksek sesle
çigliklar atan kuslarin kimileri yoruldukça, kendilerini okyanusun dev
dalgalari arasina atiyorlardi. Onlar bu son hareketleriyle yasamlarina son
veriyorlar, kendilerini okyanusun dalgalarina birakirken, çaresizlikten
ölüme teslim oluyorlardi.
Bu olaya yalnizca Thomas Cook degil, o bölgede ki balikçilarda yillardir
tanik olmuslardi. Kus bilimcileri ise, yaptiklari arastirmalarda göçmen
kuslarin farkli yönlerden gelerek okyanusta bu noktada birlestiklerini
kesfediyorlar, fakat onlarin, birbirleri pesi sira kendilerini ölümün
kucagina atmalarinin nedenini bir türlü çözemiyorlardi.
Gerçek, geçtigimiz yüzyilin ortalarinda anlasildi. Bu trajik olayin
yasandigi yerde bir zamanlar bir ada vardi. Göçmen kuslarin göç yolu
üzerinde bulunan bu ada, bir deprem sonunda, okyanusa gömülmüstü.
İnsanlarin, yok oldugunun bile ayirdina varamadiklari ada, göç yollarinin
ortasinda kuslar için vazgeçilmez "dinlenme" duragiydi. Kuslar binlerce
yillik kalitimsal aliskanliklariyla adanin yerini bilmekteydiler ve
yipratici, uzun yolculuklarinin ortasinda, biraz dinlenebilmek ve
toparlanabilmek için, yine binlerce yillik kalitimsal güdüleriyle,
okyanusun ortasindaki adaya geliyorlardi ama... Olmasi gereken yerde adayi
bulamayinca, yorgunluktan bitkin bedenlerini çiglik çigliga okyanusun
sularina birakmak zorunda kaliyorlardi.
Söz kendini toparlamaktan açilmisken soralim. Sizin hiç "kendinizi
toparlayacaginiz" bir adaniz oldumu? Yasamin uzun "göç yollari"nda acaba,
sizinde bir yudum taze soluk alabileceginiz, yolunuzun kalan bölümüne dinç
olarak devam etmenizi saglayabileceginiz bir adaya sahip olabildiniz mi?
Birgün yerinde bulamadiginizda ise, ona illede ulasmak ve siginmak için
basiniz dönercesine, dengeniz bozulurcasina çirpinip kanat çirptiginiz bir
ada yaratabildiniz mi yasaminizda kendinize?
Herseyi sinirsizca paylasabildiginiz bir dost, yola birlikte çikacak denli
güven duydugunuz bir arkadas, size her zaman huzur verecek bir es, ulasmak
için yillardir ugras verdiginiz bir amaç edinebildiniz mi? Söyle daha bir
iyi bakin çevrenize... Size gelen, size siginan...Sizin gittiginiz, sizin
sigindiginiz...Sizin buldugunuz dostlarinizi bir düsünüverin. Sonra da bir
gerçegi görüverin gözlerinizle: Sizin durup , soluklandiginiz ve kendinizi
toparlayabildiginiz kaç adaniz var çevrenizde ve... Durup, siginmak ve
kendilerini toparlayabilmek gereksinimi duyan kaç dostunuz için siz bir
adasiniz?
Diye soruyor yazar ve “Ada olmanız aynı zamanda takım adalara sahip olmanız dileğiyle” diyerek bitiriyor.
(alıntı)
Yorum Gönder